การวาดเส้นภาพคน

= = flat = =



= = = = =**การเขียนภาพคนหรือมนุษย์**=

ผู้ที่จะวาดภาพต้องศึกษาในเรื่องของสัดส่วน และโครงสร้างของร่างกายมนุษย์เสียก่อนเพื่อเป็นแนวทางซึ่งจะทำให้ได้ภาพที่ ถูกต้อง เพราะถ้าไม้ถูกต้อง หรือผิดสัดส่วน ก็จะมองหรือรู้ได้ทันทีเพราะเป็นสิ่งใกล้ตัวอยู่แล้ว การเขียนภาพคนมีสิ่งต้องคิดคำนึง อยู่มาก เพราะมีทั้งเพศหญิง เพศชาย และมีอิริยาบถต่าง ๆ เช่น นั่งนอน เดิน ยืนฯลฯ ซึ่งในแต่ละ ท่าทางของการเคลื่อนไหวจะให้ความรู้สึก และสวยงามเหมาะสมต่างกัน

การเขียนภาพคนต้องเริ่มจากโครงสร้างที่เป็นเส้นอย่าง ง่าย โดยศึกษาและสังเกตจากสัดส่วนของคนเราที่เป็นสิ่งอยู่ใกล้ตัวอยู่แล้ว จากโครงสร้างที่เป็นเส้นก็จะค่อยเพิ่มส่วนต่าง ๆ ทีทำให้เกิดมิติของร่างกาย เช่น ความกว้าง ลำตัว ลำแขน ขา รายละเอียดที่จะเพิ่มเติมส่วนที่สำคัญ ได้แก่ การเขียนรูปใบหน้า ซึ่งทั้งหญิงและชายก็จะใช้รูปวงกลมเป็นหลักในการร่างภาพ แต่ลักษณะของภาพคนแม้นจะเป็นสิ่งใกล้ตัว แต่ก็มีความยากง่าย ถ้าจะถ่ายทอดให้ครบถ้วนสมบูรณ์ เพราะคนเรามีทั้งเด็กทารก วัยรุ่น ผู้ใหญ่ คนชรา คนพิการ และยังแสดงกิจกรรมต่างๆ เล่นดนตรี กีฬา ตลอดจนแสดงออกทางอารมณ์ เช่น โกรธ ร่าเริง เศร้า อาย ฉงน ปวดเร้า ซาบซึ้ง ฯลฯ นอกจากจะฝึกในทางด้านทักษะฝีมือแล้วการฝึกสังเกตกริยาท่าทางของคนทั่วไป เป็นแนวทางในการวาดภาพได้สมบรูณ์ ในการเขียนภาพบางครั้งก็ไม่ได้เน้นรายละเอียดทั้งหมด จะวาดให้ถูกต้องทางด้านสัดส่วนเพื่อใช้เพียงภาพประกอบให้ดูดี เช่น ในงานทัศนียภาพตกแต่งภายในหรือทางสถาปัตยกรรม



= = = จมูก =
 * การวาดภาพส่วนใบหน้า **

ส่วนต่อมาที่ต้องฝึกต่อไปนั่นก็คือ "จมูก"ตรงนี่ก็เป็นส่วนสำคัญที่จะทำให้หน้าดูแบนหรือมีมิติรูปร่างขึ้นมาได้สาเหตุ เพราะจมูกจะโผล่ขึ้นมามากสุดบนใบหน้าเป็นก้อนๆพุ่งออกมาจากกระ โหลกของเราการวาดรูปเหมือน มีอยู่หลากหลายพื้นฐานแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับใครจะอยู่สำนักหรือสำนึกไหนจมูกเองก็เป็นส่วนสำคัญอีกส่วนที่ไม่สามารถทิ้งไปได้การสังเกตุ แสงและเงานั่นก็คือพื้นฐาน คือ แสงเข้าด้านไหน เงาจะอยู่ตรงข้ามเสมอ

คงต้องร่างรอยดินสอให้เบาที่สุดเท่านที่จะเบาได้ เป็นโครงรูปทรงเลขาคณิตอย่างง่าย ไว้ก่อนจากนั้นเมื่อตรวจสอบดูแล้ว ว่าไม่บิด เบี้ยว สั้น ยาว จนเกินไป ก็ค่อยๆเริ่ม เพิ่มน้ำหนักย้ำนะครับว่าค่อยๆเพิ่ม อย่าเร่ง อย่ารีบ ค่อยๆทำ ค่อยสะกิด ค่อยๆเกลี่ยหรือใครจะเขี่ยก็ได้ปัญหาอย่างหนึ่งสำหรับผู้ฝึกใหม่ก็คือ อัตราการเร่งกดทับของน้ำหนักภาพไม่ต้องรีบครับ ไม่ต้องรีบ ช้าๆได้ภาพเล่มงามบางคนเริ่มดำปึ๊ดมาเลย เวลามีปัญหาจะแก้ไขลำบากครับเพราะลงเงาแล้ว กรุณาอย่าลบ มันจะทำให้กระดาษและภาพของท่านช้ำรวมทั้งจิตใจที่ช้ำกว่าเมื่อเห็นภาพที่บรรจงวาดมามีแววเจ๊งอย่างเห็นได้ชัดเจนขึ้นค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักไปเรื่อยๆ

ตอนนี้ก็ค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักให้ชัดเจนขึ้น ตรงไหนส่วยสว่างสุด หรือ ไฮไลท์ก็เว้นไว้ บริเวณไหนเป็นรีเฟกซ์ ก็ต้องสังเกตุกันดีๆ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะอยู่บริเวณ ปลายจมูกและปีกจมูกสาเหตุเพราะมันแหลม พุ่งออกมาให้หลากหลายแบบเข้าไว้ถ้าหาแบบไม่ได้ก็ในหนังสือ เลือกเอาแบบที่แสงเงาชัดๆเริ่มจากด้านเอียงๆ เฉียงๆสัก 45 องศา จะเยี่ยมเลย เพราะแสงเงาชัดเจนเลือกที่จมูกเห็นสันชัดหน่อยครับ อย่าเพิ่งเลือกแบบจอแบนเพราะนั่นแสงเงาไม่ค่อยตัดกันเปรี้ยงปร้างเท่าไหร่



= ตา =

การขึ้นตา ส่วนใหญ่ เราก็จะขึ้นกันประมาณภาพตัวอย่างคือมองให้เป็นรูปทรงเรขาคณิตไว้ก่อนเอาทีละดวงก่อนก็ได้ แล้วค่อยจัดการเป็นคู่ทั้งแบบด้านตรง เอียงสี่สิบห้าองศา หรือด้านข้างจากนั้นก็ต้องสังเกตุว่า ตาแต่ละคนหรือตาที่เราวาดนั้นเป็นอย่างไรอันไหนสมควรตัดออก ก็ตัด อย่างขี้ตา ก็ไม่ต้องไปขยันเก็บมันซึ่งส่วนใหญ่แล้ว ขอบตาด้านบนจะเข้มกว่าที่เข้มกว่าเพราะขนตาบน ยาวกว่าขนตาด้านล่าง หรือว่าใครขนตาล่างยาวกว่าบน ที่สำคัญส่วนของสิ่งที่ดำสุด คือเรติน่า เจ้าเรติน่านี้ จะอยู่คู่กับส่วนที่สว่างสุดของภาพ นั่นก็คือ ไฮไลท์ หรือแสงกระทบแก้วตานั่นเองตรงนี้เองแหละ ที่จะทำให้ดวงดวงนั้น ดูบอด หรือดูสดใส เมื่อวาดตาแล้วก็เลยมาที่คิ้วสักนิดนะครับว่าอย่าเขียนคิ้วให้ดำปึ๊ดเท่ากันเหมือนนางเอกงิ้วไปหมดทั้งหน้าคิ้วเองก็มีส่วนรับแสงเหมือนกัน นั่นก็คือส่วนกระโหลกที่โหนกออกมาบริเวณคิ้ว



= ปาก =

"ปาก" เป็นสิ่งที่เราจำเป็นต้องฝึกฝน ไม่แพ้ส่วนอื่นๆบนใบหน้าเพราะไม่งั้นแล้ว เวลาวาด ปากอาจแห้ง บวม เป่ง จนผิดเพี้ยนทำให้ตาอันหวานหยดย้อยของเราที่อุตสาห์วาดมาหมดค่าไปทันที เริ่มแรก ต้องมองแบบให้เป็นรูปทรงเลขาคณิตก่อนแล้วบรรจงร่างเบาๆลงไปกรุณามั่นใจตัวเอง ด้วยการใช้ดินสอ EE เพียงอย่างเดียว วาดบ่อยๆ ฝึกมากๆ เดี๋ยวก็คุ้นเคยกับน้ำหนักมือไปเอง ส่วนใหญ่แล้ว ปากบนมักมีนำ้หนักมากกว่าปากล่างสาเหตุเพราะ เราทุกคนมีขอบปากบังอยู่ควรฝึกปากหลายๆรูปแบบ แต่ครั้งแรก อย่าเพิ่งเห็นฟัน ไม่งั้นจะกลายเป็นคนฟันไม่เข้า ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ "ปาก" มักเกี่ยวพันกับกล้ามเนื้อบนใบหน้าเสมอทั้งยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ หรือจะห้อยไปด้วยก็แล้วแต่ละปาก แต่ละแบบไปที่แน่นอนที่สุด ก็ฝึกวาดปากของเราเองในกระจกดูก่อนจะวาดนาน สังเกตุมากแค่ไหนก็ได้ แบบผู้เป็นแบบไม่เขินอายหรือกระแนะกระแหนเอาได้ ค่อยๆเพิ่มค่อยๆเติมไปเรื่อยๆ



= สัดส่วนร่างกาย = สัดส่วนผู้ชายปกติ เจ็ดส่วนครึ่ง สัดส่วนผู้หญิงปกติ เจ็ดส่วนครึ่ง สัดส่วนสวยงามผู้หญิง แปดส่วน



= = = วีดีโอช่วยสอน =

media type="youtube" key="Bgx798JMHWo" height="315" width="420" align="center"